Postanowiłem podzielić się na tej stronie moimi wspomnieniami, przemyśleniami, materiałami z wypraw do Strefy Wykluczenia wokół Czarnobylskiej AES (ukr. Зона відчуження Чорнобильської АЕС). Strefa jest niezwykła, tę niezwykłość postaram się choć w części przedstawić w moich zapiskach. Poza wyprawami do Strefy opisywać będę również inne miejsca - według mnie godne uwagi.
Poziom promieniowania pod samym radarem oczywiście bez zmian:
Przed moim wyjazdem pojawiła się plotka "Oko Moskwy znów nadaje". Jest to bzdura. Charakterystyczny sygnał - "stukot dzięcioła" może natomiast pochodzić z nowego radaru pozahoryzontalnego wybudowanego w 2002 r. w Gorodec (na wschód od Moskwy). W przypadku Dugi, niższy radar został już mocno zdekompletowany przez złomiarzy, wymontowano również komputery i pozostałe urządzenia z centrum sterowania radarami:
Przy samych radarach spędziłem sporo czasu podczas ostatniej wyprawy. Teraz ustanowiłem sobie 2 inne cele: centrum sterowania radarami oraz miasteczko garnizonowe "Czarnobyl-2". Ruszam w kierunku centrum dowodzenia drogą wzdłuż radarów:
Wchodzę bocznym wejściem do jednego z pomieszczeń technicznych:
Następnie kieruję się korytarzem do głównego holu, uważając na odkryty kanał na środku korytarza:
Murale:
To, co zostało z urządzeń sterujących:
Puste hale, w których kiedyś stały komputery - "mainframe`y". Takich pomieszczeń znalazłem kilkanaście, a nie zwiedziłem całego centrum:
Główna sala dowodzenia - to tutaj analizowano sygnały z radarów i podejmowano kluczowe decyzje:
Oko Moskwy, czyli Duga RŁU-1, Duga-3, przez krótkofalowców nazywany był też
"Russian Woodpecker" ze względu na sygnał słyszany przez radio, który
przypominał dźwięk dzięcioła stukającego w drzewo. Jest to zespół dwóch
anten-odbiorników. Mniejszy zespół składa się z 12 masztów o wysokości
90 m, większy z 17 masztów wysokości 150 m, oba w paśmie KF. Oko Moskwy
położone jest na południe od Prypeci. W pobliżu anten wybudowano też
Czarnobyl-2, czyli niewielkie miasteczko dla żołnierzy i ich rodzin -
instalacja wymagała ok. 1000 osób do obsługi. Szacunkowy koszt budowy to
0,5 - 1,5 mld dolarów i prawdopodobnie był większy od kosztu budowy
Reaktora 4. Masa radarów to 13 000 do 14 000 ton. Specjaliści uważają,
że gdyby anteny runęły na ziemię, to mogłoby dojść do trzęsienia ziemi,
które naruszyłoby konstrukcję sarkofagu.
Dźwięk wydawany przez Oko Moskwy:
Duga z daleka:
Droga prowadząca do radaru:
Przystanek przy drodze:
Ten malec to jeden z psów wartownika. Jego rodzeństwo (4 szczeniaki) pożarły wilki, których jest w całej Strefie bardzo dużo (szacunkowa liczba to 200 osobników), podobnie jak innych zwierząt. W Zonie jest największa koncentracja wilka na hektar w całej Ukrainie. Jest to spowodowane małą ingerencją człowieka w tym regionie. W Strefie można też spotkać konie Przewalskiego. Jest to obecnie jedyny gatunek żyjący na wolności. Udało mi się zobaczyć te konie podczas pobytu, niestety zdjęcia nie zdążyłem zrobić. W Strefie jest również ogromna liczebność dzików, jeleni, saren, pojawiają się także żubry, rysie, niedźwiedzie brunatne, bieliki, czarne łabędzie.
Wilki w Zonie:
Konie Przewalskiego:
Brama wjazdowa do kompleksu:
Koszary:
Przy mchu poziom promieniowania jest trochę wyższy:
Wszechobecny Lenin:
Wnętrze koszar:
Zbrojownia:
Kasyno wojskowe:
Bramki dozymetryczne w punkcie kontrolnym przy wyjeździe ze strefy 10-kilometrowej. Cała Strefa podzielona jest właściwie na 3 strefy:
- strefa 0 - przy sarkofagu,
- strefa 1 - promień 10 km - "strefa specjalnego zagrożenia",
- strefa 2 - promień 30 km - "strefa najwyższego stopnia skażenia".
